Wydobywanie drożdży in silico odkrywa złoty samorodek dla biologii mitochondrialnej

NADH: oksydoreduktaza ubichinonu (kompleks I) łańcucha transportu elektronów jest multimerycznym enzymem mitochondrialnym o wielkości około 1000 kDa, składającym się z 46 różnych białek kodowanych przez genomy mitochondrialne i jądrowe. Niewiele wiadomo o mechanizmach komórkowych i białkowych chaperonach, które kierują ich montażem. W tym wydaniu JCI, Ogilvie et al. wykorzystaj dane sekwencji genomowej do porównania białek produkowanych przez drożdże zi bez kompleksu I w celu wygenerowania listy białek, których ludzkie ortologi mogą służyć jako złożone białka kompleksu I. Stwierdzono, że gen kodujący jedno z tych kandydujących białek, B17.2L, zawiera mutację nonsensowną u jednego z 28 pacjentów z niedoborem kompleksu I. B17.2L związanego z subkompleksami, które są widoczne, gdy złożony zespół I jest niekompletny. Opisane tutaj badania łączą genomikę genów i genów inteligentnego modelu z bioinformatyką z wyrafinowaną ludzką genetyką molekularną i biochemiczną, aby zidentyfikować pierwsze białko ssacze wymagane do prawidłowego składania kompleksu I. Kompleks I mitochondrialnego łańcucha oddechowego Ze wszystkich składników łańcucha transportu elektronów, NADH: oksydoreduktaza ubichinonu (kompleks I) jest zdecydowanie największa i zawiera największą liczbę białek strukturalnych (1). Kompleks I zawiera mitochondrialną aktywność dehydrogenazy NADH (EC 1.6.99.3) odpowiedzialną za przyjmowanie elektronów z NADH i przekazywanie ich przez ubichinon do kompleksu III podczas pompowania 4 protonów przez błonę wewnętrzną, przyczyniając się w ten sposób do gradientu elektrochemicznego jonów przez wewnętrzny mitochondrialny membrana, która napędza syntezę ATP (2) (rysunek 1). Na podstawie badań mitochondriów z serca wołowego, kompleks I jest bardzo dużą strukturą multisubunitową o wielkości około 1000 kDa i składa się z co najmniej 46 podjednostek (3), z których 39 jest kodowanych jądrowo, a 7 jest kodowanych przez genom mitochondrialny. Zgodnie z mikrografiami elektronowymi o niskiej rozdzielczości, kompleks I jest heteromultimerem w kształcie litery L (1). Względnie hydrofilowe ramię matrycy rozciąga się do wnętrza mitochondriów i jest połączone z bardziej hydrofobowym segmentem znajdującym się wewnątrz wewnętrznej błony mitochondrialnej (4) (Figura 1). Dokładne mechanizmy molekularne, które łączą przenoszenie elektronów, redukcję ubichinonu i pompowanie protonów nadal wymagają wyjaśnienia (2). Rycina 1Schematyczny diagram kompleksów I do IV łańcucha transportu elektronów i syntazy ATP. Czerwona linia śledzi drogę elektronów, gdy wchodzą i poruszają się wzdłuż łańcucha transportu elektronów. Kompleks I pokazano z lewej strony jako strukturę w kształcie litery L z jedną częścią rozciągającą się w dół do matrycy mitochondrialnej i drugą częścią osadzoną w wewnętrznej błonie mitochondrialnej.
[patrz też: asus zenbook ux303ln, łazanki z mięsem i kapustą, kuchnia molekularna sklep ]
[przypisy: cerutin ulotka, maść heparynowa, grzegorz komendarek wikipedia ]