Terapia genowa w cukrzycy typu 1: nowe podejście do ukierunkowanego leczenia autoimmunizacji cd

Przeszczepione myszy są również oporne na cukrzycę wywołaną cyklofosfamidem (leczenie znane z przyspieszania choroby). Frakcja komórek wyrażająca zakodowane retrowirusowo. łańcuch w cytoplazmie (łatwo zwizualizowany, ponieważ jest połączony z GFP), obserwuje się w każdej z populacji limfocytów T, B, DC i makrofagów. Jednak interesujące jest to, że tylko typy komórek mogą zwykle prezentować endogenne. łańcuch na ich powierzchni (tj. komórki prezentujące antygen) są zdolne do ekspresji kodowanej na powierzchni komórki retrowirusowo. łańcuch. Myszy przeszczepione postaciami MHC klasy II, które są ochronne wobec choroby, nie wykazują wykrywalnego nacieku leukocytów do wysepek trzustkowych i nie wytwarzają cytokin (tj., IFN-a, IL-2 i IL-4) przez splenocyty w odpowiedzi na GAD65 i insulina, dwa przypuszczalne autoantygeny T1DM. Badacze dalej wykazują, że populacja autoreaktywnych komórek T normalnie obecnych w grasicy myszy NOD, rozpoznawalnych przez barwienie tetramerami, jest praktycznie nieobecna u myszy leczonych w celu ekspresji IAp. Po bliższym przyjrzeniu się, kilka komórek pozytywnych względem tetrameru jest wykrywalnych w podgrupie podwójnie dodatnich komórek T CD4 + CD8 + w grasicy leczonych myszy, ale żadnemu z nich nie udało się dalej dojrzeć do pojedynczego dodatniego CD4 + CD8. Limfocyty T, które sugerują, że te potencjalnie autoreaktywne komórki T są skutecznie usuwane w grasicy poprzez selekcję negatywną (Figura 1B). Spośród obecnych strategii badanych pod kątem leczenia T1DM i innych chorób autoimmunologicznych, podejście terapii genowej zaproponowane przez Tian i współpracowników (11) może być jednym z najtrudniejszych do zastosowania u ludzi, ale jeśli jest to możliwe, może zapewnić długotrwałe trwała ochrona przed rozwojem T1DM. Zastosowanie specyficznych dla antygenu Treg. SDespite kilku doniesień sugerujących zmniejszoną liczbę Treg. A CD4 + u osób z cukrzycą (7, 10), aktywną subpopulację Treg. S, wyrażającą wysokie poziomy IL-10 i indukowalne cząsteczki kostymulujące, wykryto w wysepkach prediabetycznych myszy NOD (14). Podobnie jak ich patogenny odpowiednik, Tregeny mogą również wykazywać swoistość wobec jednego lub kilku antygenów wysepkowych. W dwóch ostatnich równoległych sprawozdaniach badacze wyodrębnili takie specyficzne dla antygenu TregSy i rozszerzyli je ex vivo przy użyciu DC (15) lub kombinacji anty-CD3, anty-CD28 i IL-2 (16). Te ekspandowane Treg. S były lepszymi supresorami niż te świeżo wyizolowane in vivo i, w przeciwieństwie do poliklonalnych Treg. S, skutecznie zapobiegały wystąpieniu jawnej choroby po adoptywnym przeniesieniu u prediabetycznych myszy NOD (Figura 1C). Ponadto specyficzne dla antygenu Treg. S może nawet zapobiec zapaleniu trzustki po wstrzyknięciu młodym myszom (15) i wywierać ich działanie do 2 tygodni po zdiagnozowaniu jawnej cukrzycy (15. 16)
[patrz też: granulocyty podzielone, jaki pulsometr do biegania, asus ux303ln ]
[więcej w: granulocyty podzielone, duspatalin retard ulotka, visanne cena ]